özlem etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
özlem etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

28 Ağustos 2011 Pazar

sadece bir bardak


bir bardak ne ifade edebilir ki normalde bir insana...?
bu bardak bana ABD'yi  ifade ediyor.
Obamadan falan hediye değil yanlış anlaşılmasın.
bazen eşyaları hatırlattıklarıyla severiz. bu bardak ta öyle benim için.
ne zaman bir çay doldurup içmeye kalksam uzaklardaaan bir sızı kalbimde hissedilir.
çay boğazımda düğümlenir.

bizleri buralarda bırakıp ABD ye yerleşen bir dostla paylaşamadığımız ve kırılınca rahatladığımız bu bardak için yemekhaneye önce gidilir ve kapanın elinde alırdı. eğlence işte.
...kim derdi ki bir bardak  sabah sabah beni bu postu yazdıracak kadar duygulandıracak.
kaldırayım üst raflara şu bardağı,
 daha çoook var gelmesine...

7 Haziran 2011 Salı

OKYANUS'TAN GELEN SÜPRİZLER

uzak diyarlara gidip bizi burda mahsun bırakan canım arkadaşım bebeklerin haberini aldığında çok heyecanlanmıştı. yanımda olmak istediğini her defasında dile getiriyordu. bende onun burada olmasını o kadar çok istiyorum ki... ona sorulacak çok soru var. sohbetine,tavsiyelerine ,tecrübelerine,ihtiyacımız var. ne yapmış etmiş eşinin Türkiyeye acilen gelip gitmesini fırsat bilip bu cicileri göndermiş. kendi gelseydi daha iyi olurdu ama.. bunlarda teselli buluyorum.


evde değişik bir hava oldu. hediyeleri eşi kayınvaldesine bırakmıştı.almaya gittim.aslında o eve çokta gitmek istemiyordum. nedeni arkadaşımın çoğu eşyası orada emanet olarak duruyor.onları o yokken görmek istemiyorum.nitekim gittim. koltuklarında oturdum. Ona ait şeylere baktım...:( hüzünlü bir ziyaretti.
bu cicileri göndermiş. tulumlar... battaniyeler çok güzel çok beğendim. çok teşekkür ederim canım arkadaşım.
seni çok seviyoruz. çok özlüyoruz...
bırak oraları da
DÖN GEL...

uzun oldu .. ne zor oldu.. DÖN GEL herşey kalsın..

4 Mayıs 2011 Çarşamba

Yağmur olup yağasım,Çiçek olup açasım var..

yağmur olup yağasım,çiçek olup açasım var..yanımda biri olsa çıkıp yürüyesim var.
dışarda çok güzel yağmur  yağıyor.ev sanki akşam üstü gibi karanlık..çalıştığım günlerde böyle zamanlarda keşke evde olsamda yorganın altına gömülsem yağmurun sesini dinleye dinleye uyusam derdim..ne çok isterdik. yorgunluktan bitap düşmüş bir halde  arkadaşlarla evde olmanın hayalini kurardık. sıcak çay yada kahve..terliklerin patiklerin..elinde kupa ohh ne ala... ne ala..
                  kısa tatil günlerine bin tane program sıkıştırmak,yetişmeye çalışmak,hayat ne hızlıymış o zamanlar..uzun yaz günlerinde okuldan da erken çıkmışsak ya birinin evine ya da bir AVM'ye koşa koşa giderdik. ah ozaman AVM'ye gitmek ne lüks gelirdi bize..kendimizi bayram çocukları gibi hissederdik.yada evden zorla izin alabilmiş yeni ergenlere..eğer  birinin evine gittiysek ohh deymeyin keyfimize ...lise yılları gibi gelirdi..
çocuğu olanlar zor zahmet gelirdi ama onları ayırmazdık..çoluk çocuk gezerdik.çünkü çocuklar hepimizin gibi davranırdık. anaokulcu olmanın alışkanlıkları..daha annesi uyarmadan biz kol kanat olurduk..anneler de rahat ederdi..
                Hey gidi bir yağmur bana neler de hatırlattı..Artık UZAKLAR YAKIN OLSUN istiyorum..
Yalnızlıktan şikayet ettiğim bu günleri mumla arayacağımı söylediğinizi duyar gibiyim.Ama ben gidenlerin geri gelmesini istiyorum..o kadar...  :(